Beyond the Frontier

บางทีคนคิดค้นภาษาอาจจะไม่ได้ตั้งคำนี้ให้มีสองความหมายเล่นๆ…

                ตามพจนานุกรมแล้ว ศัพท์อังกฤษคำนี้สามารถแปลได้ถึงสองความหมาย

Present [N] ของขวัญ, ของกำนัล

Present [N] ปัจจุบันนี้, เดี๋ยวนี้, ขณะนี้

                แน่นอนว่าเวลาไม่เคยคอยใคร เนื่องจากตัวมันเองผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ทุกวินาทีเกิดขึ้นมาเพียงครั้งเดียวแล้วก็สูญสลายแปรสภาพเป็นอดีต

                ไม่ว่าจะใช้สมการใด เทคโนโลยีใด ก็ไม่สามารถทำให้มันกลับมาเป็น “ปัจจุบัน” ได้อีก

                อนาคตก็กำลังจะประดังเข้ามา อนาคตที่เจือไปด้วยทั้งความทุกข์และความสุข ไม่ว่าใครจะต้องการมันหรือไม่

                คนๆ หนึ่งอาจจะมีชีวิตเพียง แค่สองหมื่นกว่าวัน

ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม...3,120 สัปดาห์ ไม่มากไม่น้อย

คิดให้ละเอียดกว่านั้นก็ 525,600 นาที

ใครอยากจะคิดเป็นวินาทีก็เชิญตามสะดวก แต่แค่นี้คุณก็คงแทบไม่อยากจะมองหวนไปในปฏิทินแล้วล่ะ

แต่ในช่วงเวลาที่เราเรียกว่าปัจจุบันนั้น มีไม่สิ้นสุด ไม่ใช่งั้นเหรอ?

                ใช่แล้ว เพราะเมื่ออนาคตมาถึง “ปัจจุบัน” เดิมก็จะกลายเป็นอดีต ส่วนตัวอนาคนั้นก็จะกลายเป็น “ปัจจุบัน” แทน

                แค่ช่วงเวลาในอนาคตที่เราเหลืออยู่ไม่กี่พันสัปดาห์นั้น

คุ้มแล้วเหรอที่จะใช้มันเพื่อ รำลึกถึงสิ่งที่เราเคยทำผิดพลาดไปเมื่อนานมาแล้วอีก

คุ้มแล้วเหรอที่เราจะนั่งคิดกังวลไปต่างๆ นานาว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร หากแก้ปัญหาในวันนี้ไม่เสร็จ

คุ้มแล้วเหรอที่เราจะนั่งหมกอยู่แต่กับตำราเรียน หรือเอกสารกองสูงกว่าภูเขานิดเดียวในที่ทำงาน แบกทุกอย่างใส่บ่าเพื่อสิ่งที่เรียกกันว่า เงิน และโยนมันเล่นไปกับสินค้าฟุ่มเฟือย

คุ้มแล้วเหรอที่นั่งเฉยๆ “ฆ่าเวลา” ไปวันๆ

แม้ว่า ปัจจุบัน จะมีไม่สิ้นสุด…

แต่ทุกวินาทีก็เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว

                ทุกนาทีก็เป็นของขวัญสำหรับทุกคน บางคนอาจจะเปิดได้สิ่งของที่ไม่ถูกใจบ้างเป็นครั้งเป็นคราว

                คราวนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะนั่งบ่นเสียดายกับของขวัญที่ไม่ถูกใจอันเดิม หรือว่าแสวงหาของขวัญใหม่ๆ ที่คุณอาจจะได้รับ

                บางคนอาจจะอยากได้ ของขวัญที่เรียกกันว่าความร่ำรวย…แต่ว่าโยนปัจจุบันของตัวเองไปเพื่อแก่งแย่งของขวัญชิ้นนี้กับคนอื่นมันคุ้มแล้วจริงๆ งั้นเหรอ

                เพื่อนดีๆ ครอบครัวที่สมบูรณ์ ความสุขในชีวิต และเวลาว่างให้ตัวเอง นั่นไม่ใช่ของขวัญที่ล้ำค่ากว่าหรอกเหรอ

                เก็บของขวัญทั้งหมด และใช้ประโยชน์จากมันให้มากที่สุด

                การ ฆ่าเวลา ก็เหมือนทำลายของขวัญที่มีค่าอีกชิ้นไปโดยที่คุณไม่รู้ตัวนั่นแหละ

                ผมคิดว่าเราน่าจะใช้ Present ณ Present ให้ดีที่สุด

                ก่อนที่ปัจจุบันและของขวัญชิ้นสุดท้ายที่เรียกว่า “ความตาย” จะมาถึง